ข น ( 1 )

จากความเชื่อที่ว่าพระเจ้าทรงเป็นผู้สร้างโลกและสิ่งมีชีวิตนานาชนิดให้อยู่ร่วมกันและดำรงเผ่าพันธุ์สืบต่อกันชั่วลูกชั่วหลานจนมาถึงวันนี้ วันที่มนุษย์เดินดินตาดำๆคนหนึ่งอย่างฉัน อยากจะถามพระเจ้าว่า พระองค์ทรงสร้าง "ขน" ให้กับมนุษย์ทำไม เพราะเรื่องของขนนี้ ทำให้มนุษย์เราวุ่นวายกับมันมาตั้งแต่ชั่วกัปชั่วกัลป์แล้ว เริ่มกันตั้งแต่ …

ขนหัว

หรือที่เรียกกันว่าผมนั่นเอง ตั้งเด็กลืมตาดูโลกออกมาเป็นเด็กน้อยวัยแบเบาะ ฉันเชื่อว่าพ่อแม่นับล้านทั่วโลก หลายยุคหลายสมัย มีความกังวลว่าขนบนกบาลของลูกหลานอันเป็นที่รักยิ่งนั้น จะไม่งอก ไม่ดกดำเท่าลูกคนอื่นๆ ไม่มีพ่อแม่ ปู่ย่าตายายคนไหน อยากทนเห็นลูกหลานตัวเองเป็นอิเด็กหัวโกร๋น ไร้ผมปกคลุมศีรษะแบบนั้น ต่างก็สรรหาวิธีการมาเพื่อช่วยกระตุ้นให้มันงอกงามดกดำดี

พอเด็กเริ่มโต ถึงวัยเข้าโรงเรียนได้ ก็พอที่จะหมดปัญหายุ่งๆกับผมบนกบาลน้อยๆไปได้บ้าง หากว่าเด็กคนนั้นเกิดในประเทศสารขัณฑ์ละ เอาละสิ ปัญหาเกิด เด็กผู้ชายต้องไถเกรียน เด็กผู้หญิงต้องตัดบ็อบความยาวไม่เกินติ่งหู ในขณะที่เด็กที่อื่นๆเกือบทั่วโลกก็ว่าได้ มีสิทธิ์เลือกทรงผมบนกบาลตัวเองหรือแม้แต่ผู้ปกครองจะเป็นคนเลือกให้เด็กเองก็ตามในการไปโรงเรียนในแต่ละวัน แต่ที่ประเทศสารขัณฑ์แห่งนี้หมดสิทธิ์ หลายโรงเรียนห้ามเด็กผู้หญิงไว้ผมยาว โรงเรียนไหนที่ยอมให้ไว้ผมยาวได้ ก็จะจำกัดไว้ว่าถักเปียได้กี่แบบ ผูกริบบิ้นได้กี่สี บางชั้นปีให้ผูกสีเดียวกันทุกคนด้วยนะ อุแม่เจ้า โรงเรียนช่างวุ่นวายกับกบาลเด็กเสียจริง เด็กนักเรียนหญิงหลายคนชอบแอบไปซอยผม ทำทรงผมผิดระเบียบกันตอนปิดเทอม เพื่อเป็นการผ่อนคลายจากการถูกริดรอนเสรีภาพทางกบาลเมื่อยามเปิดเทอม จนเมื่อเทอมใหม่เวียนมาบรรจบอีกครา ก็ต้องรีบแจ้นไปแก้ทรงให้มันหายผิดระเบียบ เพราะครูจะตรวจผม

สำหรับหนุ่มสาวที่โตเต็มวัยก็มีสิทธิ์เลือกทรงผมให้กับตัวเองได้ตามใจ หลายคนก็มักจะประสบปัญหาไม่พอใจสภาพผมที่ติดตัวมาตั้งกำเนิด ฉันเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ฉันเกิดมาพร้อมกับผมหยักศกเส้นค่อนข้างใหญ่ที่ได้มาจากพ่อ ว่ากันตามจริงฉันไม่ได้รังเกียจผมหยักศกด้วยตัวของมันเอง หากแต่ว่าทรงผมสไตล์ที่ฉันชอบ มักจะเป็นทรงผมที่เหมาะกับสภาพผมตรงและเส้นเล็กมากกว่า ทำให้ฉันไม่สามารถมีทรงผมในแบบที่ต้องการได้ หรือถึงมีได้ก็สวยแค่วันเดียวที่ก้าวเท้าออกมาจากซาลอน สิ่งนี้ทำให้ฉันมีความอึดอัดคับข้องใจเป็นอย่างมาก อยากจะมีผมตรงเหมือนชาวบ้านเขา หนุ่มสาวชาวผมหยักศกล้วนมีเป้าหมายเดียวกันคือการยืดผมให้ตรง เราต่างก็สรรหาอุปกรณ์สารพัดมาช่วยในการจัดแต่งทรง ไม่ว่าจะไดร์ ที่หนีบผม ไม่ว่าจากแบรนด์ราคาแพงเรือนพัน หรืออันละ 199 หน้าราม หรือแม้แต่ผลิตภัณฑ์จัดแต่งทรงผมที่ใครว่ากันว่าดี เราก็ต้องหามาลองกับกบาลเราให้จงได้ รวมทั้งการยืดผมถาวรที่แห่กันไปทำทั่วบ้านทั่วเมือง เพราะหวังว่าสักวันผมเราจะตรงสลวยสวยเก๋เหมือนอย่างชาวบ้านเขามั่ง และคำที่บาดใจชาวผมหยักศกอย่างแรง จัดว่าเป็นคำไม่สุภาพก็คือ การที่ใครเรียกเราว่าเป็นคนผมหยิก ผมกูไม่ได้หยิกว้อย เค้าเรียกหยักศก ไม่เคยเรียนหรือไง สอก แต่ในขณะที่ชาวบ้านที่มีผมตรงแด่ว ตรงจนทื่อ จนดูลีบไปทั้งหัวกลับอยากดัดผมให้มันหยิก ทรงพอลล่า ทรงปาล์มมี่ ที่ดูมีลอนสวยเป็นธรรมชาติก็ฮิตไปทั่วบ้านทั่วเมืองมาแล้ว ไหนจะลอนคลายๆนุ่มฟูดูเกาหลีโนะเนะนั่นอีก

นอกจากเรื่องความหยิกความตรงแล้ว สีก็เป็นส่วนสำคัญ เมื่อผมสีบลอนด์กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความโง่เง่าไร้สมอง ทำให้สาวฝรั่งที่มีผมสีนี้มาตั้งแต่กำเนิดแห่กันไปย้อมสีผมให้กลายเป็นสีบรูเนทท์หรือแม้แต่สีโค้ก สีขี้เถ้าหรือสีอะไรอื่นๆ เพื่อหลีกเลี่ยงสีผมเดิมให้ต้องตกเป็นขี้ปากว่าสวยแต่โง่ ในขณะที่สาวไทยและสาวยุ่นส่วนมากกลับชอบนักหนาผมสีบลอนด์ทองเนี่ย ทำกันให้เกร่อไปทั้งบ้านทั้งเมือง รวมทั้งฉันนี่ก็ด้วย นี่ยังไม่พูดถึงสีผมที่ผิดธรรมชาติต่างๆอีกนะ ชมพู ฟ้า เขียว แดง ส้ม ม่วงที่สรรหามาทำกันตามแฟชั่นแบบหลุดโลก เรียกว่าทุกสรรพสีที่มีบนโลกก็สามารถกลายมาเป็นสีผมบนหัวเราได้แล้ววันนี้ อะ และที่ลืมไปไม่ได้ คือเรื่องการปิดผมหงอกผมขาวของคนที่มีผมขาวก่อนวัยหรือตามวัยก็แล้วแต่ ที่จะย้อมปกปิดมันเอาไว้ไม่ให้ผมสีดอกเลาโผล่มาฟ้องอายุให้ได้อาย หรือบางคนขี้เกียจย้อม เขาก็มีบริการรับถอนผมหงอกผมขาวด้วยนะ ฉันเคยเห็นเขามาตั้งโต๊ะนั่งถอนหงอกกันที่สหกรณ์พระนครแถวซอยอารีย์ เรียกว่าเป็นการกระจายรายได้สู่ชุมชนอีกทาง ฮ่าๆ

เรื่องสีและเท็กซ์เจอร์ผ่านไป มีคนอีกกลุ่มนึงที่อาจจะไม่สนสีผมหรือไม่แคร์ว่ามันจะหยิก จะหยัก จะตรงหรืองอประการใด ขอแค่เพียงกูมีผมเท่านั้นเป็นพอใจ นั่นก็คือคนผมน้อย คนหัวล้าน หรืออะไรก็แล้วแต่จะเรียก คนกลุ่มนี้เสียเงินไปมากมายกับทั้งวิทยาการระดับโลกของศูนย์ฟื้นฟูเส้นผม หรือแม้แต่ยาภูมิปัญญาชาวบ้าน หรือยาผีบอกอะไรก็ตาม เพียงเพื่อที่จะกลับมามีผมดกดำเหมือนอย่างที่เคย บางคนพยายามแล้วพยายามเล่าจนอ่อนใจ สุดท้ายก็หันหน้าเข้าหาวิก ซึ่งสมัยนี้ก็มีวิกมากมายหลายทรงให้เลือก ทรงเรียบๆ ทรงแฟชั่นคนดัง เช่น ทรงฟาร่าห์ ทรงหล่อเกาหลี และทรงอะไรๆอีกเยอะแยะ รวมทั้งสีก็มีให้เลือกด้วยเช่นกัน วิกเหล่านี้สวยงามบาดใจ ราคาก็ไม่แพงเกินจะรับได้ จนถึงขนาดที่คนที่มีผมเต็มหัวดีๆก็นิยมซื้อหากันมาใช้ เพื่อเปลี่ยนทรง เปลี่ยนบรรยากาศกันได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องไปยุ่งอะไรกับผมจริง แต่ก็ต้องระวัง หากใส่วิกเป็นเวลานานเกินไปหรือเลือกวิกที่ไม่ได้มาตรฐาน ก็เสี่ยงที่จะทำให้ผมร่วง จนกลายเป็นต้องมาพึ่งวิกทุกวันอย่างถาวรเลยก็ได้ กร๊ากกก

ขนคิ้ว

คงไม่ต่างอะไรจากเส้นผม พ่อแม่ชาวเอเชียส่วนมากกลัวกันเหลือเกินว่าทารกน้อยๆของตนจะโตมาคิ้วบาง พ่อแม่คนไทยเลยชอบเอาดอกอัญชันมาทาถูๆคิ้วลูกน้อยอยู่นั่นแหละ ด้วยหวังว่าสักวันมันจะงอกออกมาดกดำมันขลับงามเหมือนขนกาน้ำ นับว่าเป็นการนำเอาสมุนไพรและภูมิปัญญาชาวบ้านมาประยุกต์ใช้ได้ดีแท้ น่าสนับสนุน

เมื่อโตกันเป็นหนุ่มเป็นสาวก็ยังต้องวุ่นวายกันคิ้ว ใครที่คิ้วหนาจนรก ก็ต้องไปกันไปเล็มให้มันเข้ารูปเข้าทรง รับกับใบหน้า หนุ่มญี่ปุ่นรุ่นใหม่ส่วนมากก็กันคิ้วทั้งนั้น แต่สำหรับหนุ่มชาติอื่นยังไม่ได้รับรายงาน สาวๆบางคนก็ไปแว็กซ์คิ้วกับผู้เชี่ยวชาญ หรือไปให้เคาน์เตอร์เครื่องสำอางกันคิ้วให้เพื่อเป็นแนวทาง นับว่าดูดเงินไปได้เยอะเลยทีเดียว กะอีแค่ขนไม่กี่กระหย่อมใต้หน้าผากเหนือลูกกะตาคนเรานี่ ส่วนคนที่ไม่มีคิ้ว ก็แห่กันไปสักคิ้วถาร เพื่อจะได้มีคิ้วกับเขาบ้าง ซึ่งก็ยิ่งต้องระวังให้ดี หากไปสักกับร้านที่ไม่ได้มาตรฐาน เพราะจะเสี่ยงติดเชื้อมาโดยไม่รู้ตัว ติดได้แม้กระทั่งเอดส์เลยนะขอบอก

แล้วสีของคิ้วก็ต้องสอดรับกับสีผมนะจ๊ะ เดี๋ยวนี้มีผลิตภัณฑ์เปลี่ยนสีคิ้วออกมาเยอะมาก ทั้งมาสคาร่า ทั้งน้ำยาย้อมแบบที่ใช้ย้อมผม หรือแม้แต่การไปย้อมที่บิวตี้ซาลอนก็ตาม เรียกว่าต้องเอาให้เป๊ะ ให้แมทช์กันทุกมุมมองเลยว่าอย่างนั้นเถอะ ไม่งั้นไม่สวยจริง

ขนตา

คนไทยเรามีคำพังเพยที่ว่า ผิวพม่า นัยน์ตาแขก เป็นความเชื่อที่ส่งต่อกันมาช้านานว่า ตาแบบแขกนี่ละ คือตาที่สวยที่สุด ตาโต ขาตาเยอะ ดกดำ และงอนสวย และดูเหมือนว่าค่านิยมนี้เหมือนจะแพร่กระจายไปทั่วโลกเลยด้วย ทำให้สาวที่อัตคัตขนตา ต่างดิ้นรนหาวิธีที่จะทำให้ขนตาดูงอนงาม เป็นแพหนาขึ้นมาได้

ถ้าคุณเป็นผู้หญิงที่แต่งหน้า จะเก่งหรือไม่เก่งไม่รู้แหละ คุณต้องมีมาสคาร่าเป็นของตัวเองอย่างน้อยก็หนึ่งแท่ง เป็นสูตรที่คุณเลือกแล้วว่าจะช่วยปรับปรุงขนตาคุณให้ดีขึ้นอย่างไร เพิ่มความหนา ต่อความยาว เสริมความงอน หรือว่าเป็นสูตรคอมโบ้ เพิ่มมันทุกอย่างเลย เพราะขนตาจริงหรอมแหรมเหลือใจ แล้วมาสคาร่าสมัยนี้มีมากมายหลายสูตร ทั้งแบบผสมไฟเบอร์ที่ล้างออกยากเย็นแสนเข็ญ จะล้างให้หมดทีขนตาแทบหลุดกว่าจะเอาเศษไฟเบอร์ออกได้ แถมยังต้องระวังหนังตาเหี่ยวอีก เพราะต้องถูต้องเช็ดให้มันออก หัวแปรงรึก็มีทั้งแบบซอกซอนทะลุทะลวง นัยว่าแยงเข้าไปถึงขนตาได้ทุกเส้น กะอีแค่ขนตาเส้นเล็กๆบางๆนี้ คนคิดมาสคาร่าก็ประดิษฐ์สูตรต่างๆออกมาสนองความต้องการอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

หลังๆนี่การใช้มาสคาร่าเหมือนจะไม่พอเสียแล้ว เพราะพอล้างเครื่องสำอางมันก็หลุดไปหมด ผู้หญิงหลายนางต้องการมากกว่านั้น เลยพากันไปต่อขนตาถาวร ติดไว้กับตาเลย แผ่ฟูเป็นขนนกเลยทีเดียว จะนั่งจะเดิน จะกินจะนอน จะขี้จะเยี่ยว ขนตาก็ยังคงอยู่ยั้งยืนยง โอ้ววว บางนางไปต่อร้านมั่วๆซี้ซั้ว เลยต้องเข้าโรงหมอก็มีนะ หรือแม้แต่ขนตาปลอมแบบติดได้ถอดได้ ก็เป็นที่นิยมกันมากในสมัยนี้ มีให้เลือกจนตาลาย ทั้งแบบธรรมชาติ แบบแฟชั่น หรือแม้แต่แบบแฟนซีเหมือนหลุดมาจากดาวนอกโลกก็มี

ขนหน้า

พูดแบบนี้แล้วอาจจะงง ว่าคนนะไม่ใช่แมว จะได้มีขนตามใบหน้าได้ด้วย ฉันหมายถึงหนวดถึงเคราจ้ะ สำหรับผู้หญิงไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไหร่กับเรื่องหนวดเครา เพราะเราไม่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ หรือถ้าใครมีก็เป็นการเพิ่มรายได้ให้ตัวเองได้อีกทาง โดยการไปออกละครสัตว์หรืองานวัดภูเขาทอง ผู้หญิงเราอาจจะมีก็แค่ขนอ่อนๆที่ขึ้นทั่วไปสังเกตได้ไม่ชัด แต่ถึงกระนั้นสาวๆบางคนที่ต้องการความเรียบเนียนเป็นพิเศษก็ไปทำหมั่งหมิงหรือการใช้เส้นด้ายถอนขนบนใบหน้า เพื่อให้หน้าเรียบเนียนยิ่งขึ้น บางคนเชื่อว่าทำแล้วจะแต่งหน้าได้ติดดีมากขึ้นด้วย

หนุ่มๆส่วนมากต้องโกนหนวดโกนเครากันแทบจะทุกวัน ไม่งั้นมันจะงอกออกมารกรุงรัง คนไหนที่มีอัตราการงอกไวหน่อย หากปล่อยไว้สักครึ่งเดือนก็จะงอกออกมายาวซะเหมือนโจรพูโล คนไหนที่หนวดงอกช้า ก็ปล่อยไว้ได้นานหน่อย สักสามสี่วันค่อยจัดการเสียหนึ่งที พวกหนวดดกงอกไวหลายคนที่ฉันรู้จักมักจะประสบปัญหาขี้เกียจโกน เพราะรู้สึกว่าต้องทำประจำ ซ้ำๆซากๆ เป็นที่น่าเบื่อหน่าย หนุ่มรุ่นน้องของฉันคนหนึ่งมักบอกแก่ฉันและคนรอบตัวประจำว่าจะเก็บเงินไปเลเซอร์เอาหนวดออกให้หมดหน้า จะได้ไม่ต้องโกนอีกต่อไป ในขณะที่แฟนเก่าของฉันอยากไว้หนวดไว้เคราเอาใจฉันแทบแย่ หลังจากที่รู้ว่าฉันชอบใบหน้าของเขาตอนมีหนวดมาก ดูแลหล่อคมบาดใจดีแท้ แต่เค้าก็ไว้หนวดไม่ได้ เพราะหน้าที่การงานบังคับ ช่วงไหนหยุดยาวหน่อยก็ไว้เอาใจฉันเต็มที่ ช่วงไหนกลับไปทำงานก็ต้องโกนกันแทบจะวันเว้นวัน หรือคนบางพวกที่หนวดเคราหรอมแหรมเหลือเกิน กลับอยากมีหนวดเคราดกดำ ไม่รู้ว่าอยากจะมีเพื่อไปประกวดหนวดงามที่ไหนหรือเพราะอยากจะเอามาเสริมบุคลิกให้ดูเข้มขึ้นก็ไม่ทราบได้

ขนรักแร้

นับได้ว่าเป็นจุดที่ป็อบปูล่าร์เป็นที่สุดในการจะพูดถึงเรื่องขนๆบนร่างกายมนุษย์เรานี้ สำหรับผู้หญิงเราร้อยทั้งร้อย ไม่มีใครอยากมีขนรักแร้ให้กวนใจกวนสายตา และก็คงไม่มีมนุษย์เพศชายคนไหนที่จะชอบดูผู้หญิงมีขนรักแร้เช่นกัน ดังนั้นมีดโกน แหนบ แว็กซ์ ครีมขจัดขน เลเซอร์ สารพัดวิธีจึงถูกคิดค้นขึ้นมาในการกำจัดขนส่วนเกินใต้วงแขนนี้ให้อันตรธานหายไป

นับว่าเป็นการลำบากของผู้หญิงเหมือนกันในการที่จะกำจัดขนส่วนนี้ออกไปให้สิ้นซาก ไม่ว่าจะโกนหรือถอน สักวันมันก็งอกออกมาได้ใหม่ ถ้าเลือกจะโกน ก็ต้องทำกันบ่อยๆ แถมยังต้องระวังการกระทบกระเทือนอีก เดี๋ยวจั๊กก้าจะดำไม่รู้ตัว ถ้าจะเอาแหนบถอนก็ต้องเล็งกันตาแทบเหล่ จะใช้ครีมขจัดขน ก็ต้องอ้าแขนรอจนเมื่อยเลย กว่าครีมจะกัดขนหลุด แว็กซ์เป็นทางเลือกที่ดี เพราะขนหลุดออกทั้งราก แต่ก็ต้องแลกมาด้วยความเจ็บ เลเซอร์รึก็อีก ใช่ว่าจะไม่เจ็บนะ เจ็บเหมือนกัน แถมต้องเก็บเงินก้อนใหญ่ด้วย และก็ไม่ใช่ว่าทำครั้งเดียวจะได้เลย ต้องหมั่นไปทำห้าหกครั้งขึ้นไปโน่น ถึงจะกำจัดขนอันไม่ถึงปรารถนาออกไปได้สิ้นซาก

ท่ามกลางกระแสข่าวลือหรือข่าวจริงก็ไม่ทราบได้ว่า สาวจีนส่วนมากไม่นิยมกำจัดขนรักแร้กันสักเท่าไหร่ กลับมีหนุ่มแท้ๆในจำนวนที่มากขึ้นที่รู้สึกไม่ค่อยชอบที่จะเก็บขนรักแร้ของตัวเองเอาไว้ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ปกติก็เคยเห็นแต่นักว่ายน้ำที่มักจะเอาออกเพื่อลดแรงต้านใต้น้ำ นัยว่ามีส่วนช่วยให้ว่ายได้เร็วขึ้น ในชีวิตมีผู้ชายที่ฉันรู้จักสองคนแล้วที่เอ่ยปากบอกกันฉันว่าเขาโกนขนรักแร้ออกเพราะไม่ชอบ หนุ่มคนแรกเป็นกิ๊กเก่าฉันเอง เขาบอกว่ามีขนรักแร้แล้วรู้สึกว่าสกปรก และถ้าไม่เอาออกจะทำให้เป็นที่สะสมของกลิ่นตัว หนุ่มคนถัดมาคือแฟนเก่าฉัน เขาบอกว่าหาสาเหตุไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ชอบ ไม่ได้กังวลเรื่องกลิ่นตัวด้วย แค่รู้สึกว่าไม่มีแล้วจะดีกว่า ... ก็ว่ากันไป

สำหรับตอนนี้ต้องขอพักกันก่อนกับเรื่องขนๆ ไว้คราวหน้าฉันจะมาเขียนต่อถึงขนในส่วนที่อยู่ล่างลงไปกว่านั้น …